Overprikkeling, wat doe je er tegen?

[LaFilleDanse]

Hallo lieve medeforummers

Er wordt hier regelmatig gesproken over overprikkeling, maar wat doen jullie ertegen? Om het te voorkomen of als je overprikkeld bent?
Eigenlijk een beetje mijn bedoeling hier een algemeen overprikkeld zijn topic van te maken, dus deel je ervaringen als je wilt!


Vandaag ben ik namelijk erg overprikkeld, na al die kerstdagen met veel mensen en verplicht gezellig doen was ik vandaag zo moe, de tranen stroomden over mn wangen. Ik was nog bij mijn familie en schaamde me best wel Ik vermoed ook dat mijn vader hoogsensitief is, maar hij ontkent zijn gevoel nogal en daardoor (denk ik) was hij hartstikke chagrijnig. Ik vind het zo moeilijk om mij daarvoor af te sluiten!

Ik vind het zelf vaak ook moeilijk om mijn eigen grenzen te respecteren, vaak ga ik toch nog wel eventjes iets leuks doen, terwijl ik het eigenlijk niet meer trek. Leuke dingen zijn voor mij toch vaak met mensen (gister naar de kroeg geweest) en dat zuigt echt energie, helemaal als ik al wat overprikkeld ben. Hoe voorkom je dat je nog meer leeggezogen wordt door anderen?

[mette]

Ik ken het gevoel zeker, de drukte van de feestdagen put mij ook wel uit en soms word het allemaal teveel. Dan verdraag ik geen drukte of luide muziek, maar wil ik gewoon rust.

Wat mij wel helpt is dit:
1. Relativeren, ik zeg tegen mezelf ach wat maakt het allemaal uit de wereld draait door. En op een manier geeft dit mij een heel rustig gevoel, alsof ik niet mis kan doen. Ook probeer ik mijn gedachten dan leeg te maken.
2. Leren neen zeggen. Zoals je zegt je grenzen respecteren, wat zeer moeilijk is. Maar je moet leren uit het verleden en luisteren naar je lichaam.
3. Je emoties uiten. Soms eens goed roepen lucht wel op, of eens uitwenen maar nooit opkroppen.

[Sier]

Mijn moeder heeft ook een vorm van hooggevoeligheid, en is vaak geprikkeld en krijgt hoofdpijn of een migraine-aanval. Als zij naar een feestje of iets dergelijks is geweest, mediteert zij altijd. Ik heb het ook eens geprobeerd, en het werkte wel.
http://www.google.nl/#hl=nl&source=hp&q=meditatie&meta=&aq=1&oq=medit&fp=1f78ee84f840d725 <- Dat zijn wat google-resultaten, zoek ze ooit maar 'ns een keer op je gemak uit.

[Maudieee]

Overprikkeling overkomt me bijna dagelijks, zelf kan ik er niet zo goed mee om gaan, maar de volgende dingen helpen wel:

- Zorg goed voor jezelf! Elaine Aron zei ook al:

“De HSP is als een plantje. Het soort zaad dat de grond ingaat – je aangeboren karakter – is maar een deel van het verhaal. De kwaliteit van aarde, water, zon en verzorging heeft ook een sterke invloed op de volgroeide plant die jij nu bent. Als de groeicondities erg slecht zijn, komen er nauwelijks bladeren, bloemen en zaden tevoorschijn. Je hooggevoeligheid kan soms aanvoelen als een negatieve eigenschap, het is echter ook een bron van tal van positieve elementen. Als je je talenten en je intuïtie op de juiste manier verzorgt en aanwendt, zal ook jij floreren en opbloeien.”

- Neem op tijd voldoende rust. Als je snel overprikkelt raakt, is het belangrijk goed uitgerust te zijn, want dan ben je minder vatbaar voor prikkels van buitenaf. Rust kan zich uiten in allerlei vormen: yoga, meditatie, slapen etc.

- Regelmaat in je leven. Als je een regelmaat in je leven vind, gaat dat ook overprikkeling tegen. Zo vermijd je dagelijkse nieuwe dingen, en situaties die je kent, bevallen je waarschijnlijk beter als nieuwe situaties! (Let wel op dat je dit niet te letterlijk opvat, een te eentonig leven is toch ook niet de bedoeling? Probeer wat nieuws als jij voelt dat je er aan toe bent!)

- Aanvaard dat je HSP bent. Aanvaarding is hier het sleutelwoord, net zoals bij allerlei andere karaktertrekken. Aanvaard het feit dat je hooggevoelig bent.
Net als bij andere moeilijke onderwerpen, is het ook hier belangrijk er niet van weg te vluchten maar het feit onder ogen te zien.
Alleen daardoor kan je er rekening mee houden en een manier vinden om ermee om te gaan. Deze manier zal voor iedere HSP anders zijn, omdat ieder individu anders is.

Hopelijk heb je hier iets aan!

[LaFilleDanse]

Bedankt voor jullie reacties, ik heb er zeker wat aan!

Ondertussen denk ik dat mijn overprikkeling (vooral?) kwam door heldervoelendheid, in plaats van hooggevoeligheid. Het was alsof alle mensen van de afgelopen dagen -met al hun gevoel- nog in mijn hoofd zaten. Ik voelde zoveel dingen tegelijk dat ik geen enkel gevoel apart, als geheel, kon ervaren of benoemen. Ik werd er door overstroomd, zonder dat ik het kon bevatten of een plaats kon geven. Mijn eigen gevoel was ik dan ook he-le-maal kwijt! ik was net een zombie en volledig uitgeput.
Dat was dus gister, volgens mij ben ik nog nooit zo overprikkeld geweest.

Vandaag ging het al wat beter, toen ik vanochtend opstond was ik nog wel geprikkeld, ik was nog steeds mezelf niet en kon niet ontspannen,maar ik kon al wel wat meer hebben. Het was weer wat rustiger in mn hoofd, nog wel geërgerd, maar ik stond niet meer op knappen Dit is voor mij een vrij normaal niveau van overprikkeling. Ik heb lekker wat dingen voor mezelf gedaan en voel me nu weer goed, beetje moe nog, maar wel vrolijk.


-Ik heb vanmiddag geprobeerd te mediteren, maar het ging nog niet helemaal. Ik was nog te geprikkeld en erger me dan als het niet meteen lukt. Ik heb wel vaker pogingen gedaan, maar ik denk dat ik nog een manier die voor mij goed is moet tegenkomen. (Gister deed ik ook al een halfzachte poging tot mediteren en viel ik als een blok in slaap ) Ik ga nu wel weer meer m'n best doen om deze te vinden, want ik merk dat ik echt iets zoek om snel tot rust te komen en te ontspannen (en weer op te laden, dat zou helemaal mooi zijn).

-Op zich heb ik wel geaccepteerd dat ik HSP ben, (ookal twijfel ik nu of ik misschien alleen heldervoeldend ben..), behalve op het aspect van nee zeggen. Tegen anderen kan ik wel goed nee zeggen, maar niet tegen mezelf. Soms vind ik het gewoon stom dat ik de energie niet hebt om leuke dingen te doen die anderen wel doen! Soms heb ik ook pas achteraf in de gaten dat ik overprikkeld was.

-Emoties uiten, daar ga ik eens over nadenken. Meestal zoek ik juist de rust op en wil ik niemand om me heen hebben, maar misschien zou dit wel goed voor me zijn. Gister wist ik bij god niet meer wat ik nou voelde en kon ik nauwelijks praten, maar in andere situaties zou het wel moeten kunnen. Een creatieve manier om in mijn eentje emoties te kunnen uiten zou denk ik helemaal goed kunnen helpen, misschien moet ik daar ook eens naar op zoek gaan.


Nu zit ik dus met heldervoelend-zijn, iemand heeft dit al eerder voor mij gesuggereerd en dit was voor mij een bevestiging daarin. Het zou mooi zijn als ik daarmee iets kan gaan doen, maar daar ben ik nog lang niet. Ik moet me leren afsluiten voor anderen, leren herkennen wat van mij is en wat van een ander. Heeft iemand hier ook tips voor?

[Meisje15]

Van heldervoelendheid weet ik niet zo veel eigelijk. Ik denk dat het vooral belangrijk is om je eigen gevoelens op de eerste plaats te zetten en je te leren afsluiten voor de gevoelens van anderen, om te voorkomen dat je helemaal leeggezogen/overprikkeld wordt.
Wat ik me afvraag, is was jullie doen in situaties dat het je een beetje teveel wordt, maar waar je niet zomaar weg kan?

[Estheer.]

als ik mag vragen. wat is eigenlijk het verschil tussen heldervoelend en hooggevoelend? sorry, misschien ben ik heel dom ofzo. maar. op internet kan ik neits vinden over heldervoelend of word ik doorverwezen naar hooggevoelig.
sorry, dat was beetje off topic.
maar. ik weet niet. ik kan niets doen tegen overprikkeling ofzo. ik moet gewoon alleen zijn. of met iemand om wie ik veel geef. en huilen. en slapen. en dan word het wel beter.

[LaFilleDanse]

Eerlijk gezegd weet ik zelf ook niet zo goed wat het heldervoelend zijn inhoudt. Informatie op internet is vrij tegenstrijdig en komt idd vaak overeen met hooggevoeligheid. Ik kom hierdoor zelf ook niet helemaal uit dus voorlopig heb ik me wel weer neergelegd bij hooggevoeligheid. De naam zelf maakt ook niet veel uit. Het is voor mij vooral dat ik merk dat ik héél gevoelig ben voor emoties van anderen en sferen in ruimtes, de andere eigenschappen van hsp herken ik me op zich wel in maar daar heb ik geen last van.

2 sites met info over heldervoelen:
http://www.paranormaaladviespunt.nl/Par ... oelen.html
http://www.leylijnen.com/heldervoelendheid.htm
Heldervoelen en hooggevoelig zijn heeft volgens mij een overlap in het voelen van stemmingen van anderen. Hooggevoeligheid gaat er daarnaast denk ik meer om om hoe gevoelig je zelf als persoon bent, heldervoelendheid meer om hoe gevoelig je voor het spirituele je bent.

[...] Ik denk dat het vooral belangrijk is om je eigen gevoelens op de eerste plaats te zetten en je te leren afsluiten voor de gevoelens van anderen, om te voorkomen dat je helemaal leeggezogen/overprikkeld wordt.
Wat ik me afvraag, is was jullie doen in situaties dat het je een beetje teveel wordt, maar waar je niet zomaar weg kan?

Ik denk inderdaad dat dit afsluiten erg belangrijk is, maar ik heb tot nu toe helaas nog niet ontdekt hoe ik dat kan doen. Hoe doe jij dat? Ik denk dat dat hetzelfde voor jou moet kunnen werken in drukkere situaties, maar dat je dan er nog meer bewust mee bezig moet zijn. (ik zeg maar wat hoor)
Ik kan met dat soort situaties ook niet goed omgaan, maar wat bij mij nog enigzins helpt is om wat vaker naar de wc te gaan of een ander rustig plekje op te zoeken. Daar vervolgens proberen jezelf terug te pakken door diep adem te halen.

[Estheer.]

ah okay.. ik moet zeggen dat ik me wel heel erg kan plaatsen in wat ik op die sites las.. behalve dat met die kleuren en dat automatisch schrift enzo. maar ik kan me ook heel erg plaatsen in het hsp, niiet allesm aar wel veel. en hooggevoelig én heldervoelend lijkt me ook een beetje raar..

over het afsluiten. ik sluit mezelf nooit helemaal af, ik weet niet of ik dat uberhaupt zou kunnen maar ik vind het ergens ook wel handig om de emoties en gevoelens van andere mensen aan te voelen.. maar ik weet niet of je het kunt filteren.. dat kan ik nl wel, ik kan alleen niet uitleggen hoe ik dat doe, het is alsof ik mezelf in 2 stukken verdeel, gewoon een muur er tussen zet ofzo. ik kan ook niet precies zeggen 'waar' ik die muur neerzet, want het is niet een plek in je lichaam maar meer in je ziel denk ik. en het ene stuk van de muur staat dichtbij me, met mijn eigen gevoelens. het andere stuk staat iets verder van me af maar nog steeds dichtbij, maar met de gevoelens en emoties van anderen. het gedeelte met de g evoelens en emoties van anderen is bij mij ook groter dan mijn eigen gevoelens. en dan weet ik, dat het niet mijn gevoelens zijn, en daardoor vind ik het niet eens zo heel erg storend. als ik emoties of gevoelens van andere mensen oppik, komt het zeg maar daar binnen, en als ik wil kan ik het op de een of andere manier ook weer terug sturen, bijvoorbeeld als ik mensen niet ken. en als ik mensen wel ken, stuur ik het niet terug maar hou ik het in dat gedeelte zodat ik mensen goed begrijp en ze kan proberen te helpen ofzo.. en dan hou ik mijn eigen gevoelens voor mezelf. het werkt alleen niet altijd, als het slecht gaat met mijn beste vriendin ben ik daar ook helemaal kapot van. maar dat is sowieso een beetje raar, gisterenavond gign zij naar een feestje en kwam ze helemaal dronkend thuis terwijl ik de hele avond thuis was geweest. rond half 12 werd ik kotsmisselijk wakker en wou ik kotsen, maar er kwam niets terwijl zij deh alve nacht heeft staan kotsen en vanmorgen werdi k wakker met een 'kater' terwijl ik gisteravond alleen water heb gehad. maargoed, daar ging het niet over, op mijn manier hou ik mijn eigen gevoel gescheiden van gevoelens die ik van andere mensen oppik waardoor ik weet dat niet ik boos of verdrietig ben, maar iemand anders.
maar die beschrijving was volgens mij niet zo duidelijk want ik weet niet hóe ik het doe, alleen wát ik doe.


-Edit: ik had toch niet gelijk bedacht ik gisterenavond. want volgens mij staat het wat anderen voelen dichterbij me dan wat ik zelf voel want wat ik zelf voel druk ik meer weg, want dat vind ik eigenlijk niet echt belangrijk en dat van andere mensen vind ik juist wel belangrijk. dus ik zei het gisteren niet goed. dus veranderde ik het even.

[YoonA]

Overprikkeling overkomt me bijna dagelijks, zelf kan ik er niet zo goed mee om gaan, maar de volgende dingen helpen wel:

- Zorg goed voor jezelf! Elaine Aron zei ook al:

“De HSP is als een plantje. Het soort zaad dat de grond ingaat – je aangeboren karakter – is maar een deel van het verhaal. De kwaliteit van aarde, water, zon en verzorging heeft ook een sterke invloed op de volgroeide plant die jij nu bent. Als de groeicondities erg slecht zijn, komen er nauwelijks bladeren, bloemen en zaden tevoorschijn. Je hooggevoeligheid kan soms aanvoelen als een negatieve eigenschap, het is echter ook een bron van tal van positieve elementen. Als je je talenten en je intuïtie op de juiste manier verzorgt en aanwendt, zal ook jij floreren en opbloeien.”

- Neem op tijd voldoende rust. Als je snel overprikkelt raakt, is het belangrijk goed uitgerust te zijn, want dan ben je minder vatbaar voor prikkels van buitenaf. Rust kan zich uiten in allerlei vormen: yoga, meditatie, slapen etc.

- Regelmaat in je leven. Als je een regelmaat in je leven vind, gaat dat ook overprikkeling tegen. Zo vermijd je dagelijkse nieuwe dingen, en situaties die je kent, bevallen je waarschijnlijk beter als nieuwe situaties! (Let wel op dat je dit niet te letterlijk opvat, een te eentonig leven is toch ook niet de bedoeling? Probeer wat nieuws als jij voelt dat je er aan toe bent!)

- Aanvaard dat je HSP bent. Aanvaarding is hier het sleutelwoord, net zoals bij allerlei andere karaktertrekken. Aanvaard het feit dat je hooggevoelig bent.
Net als bij andere moeilijke onderwerpen, is het ook hier belangrijk er niet van weg te vluchten maar het feit onder ogen te zien.
Alleen daardoor kan je er rekening mee houden en een manier vinden om ermee om te gaan. Deze manier zal voor iedere HSP anders zijn, omdat ieder individu anders is.

Hopelijk heb je hier iets aan!

Ah, dat zijn echt supergoeie tips, dankjewel Hier ga ik veel aanhebben.

Ik word ook heel vaak overprikkeld, echt vervelend. Meestal loop ik dan gewoon weg. Maar dan krijg je altijd een storm van vragen over je heen :S begrijpelijk, mensen maken zich zorgen, maar het is echt... niet leuk, je voelt dan erg onbegrepen en je wilt met rust gelaten worden.

[Mosley]

ik heb een klein tafeltje in mijn kamer waarop echt een shitload verschillende kladblokken en agenda's en notitie papiertjes liggen, (allemaal netjes naast elkaar, zodra het scheef ligt heeft het voor mij al geen zin meer)
elk 'blok' heeft een thema;
de agenda is bijvoorbeeld voor afspraken (dus ook de datum erbij) met vrienden,
het plan blokje is dan voor dingen die ik in 1 dag moet doen, die staan daar allemaal netjes opgeschreven :] alles dat klaar is streep ik door.
het notitie blok is voor 'bijzondere' mededelingen aan mijzelf, bijvoorbeeld dat ik mijn terrarium leeg moet halen,
of dat ik mijn vest heb laten liggen bij mijn vriend ofzo.
het schriftje is voor taken die ik binnenkort moet doen, maar waar nog geen vaste datum voor staat.

Dit helpt mij een beetje om alles op een rijtje te krijgen, daar hoef ik dan niet meer aan te denken,
dat lees ik gewoon 's morgens, 's middags of 's avonds nog even door, zo maak ik me veel minder druk, dus minder stress, ben ik rustiger in mijn hoofd,
en daardoor ben ik minder snel geprikkeld!
als ik overal aan moet denken word ik zo snel geïriteerd en dan loop ik echt om álles moeilijk te doen en kan ik soms spontaan huilen zonder goede reden.. -.-'

'Hoop dat het jullie op iedeeën brengt ;D

[Argh]

Hoi LaFilleDanse,

Dit topic is uiteindelijk de reden geweest waarom ik me heb aangemeld voor dit forum. Ik had zelf geschreven kunnen hebben wat je in dit topic schrijft. Ik zie gevoelig zijn ook voornamelijk als een mooie eigenschap, die het leven (volgens mij) toch bijzonderder maakt. Maar net als jij heb ik (soms) moeite met het oppikken van emoties van andere mensen. Of eigenlijk te weinig moeite...

Het verschil tussen gevoelig zijn en heldervoelend zijn is me ook niet helemaal duidelijk. Misschien is die indeling er alleen omdat mensen graag dingen indelen. Misschien is het alleen een kwestie van gradatie. Een glijdende schaal van gevoelig naar paranormaal begaafd? Misschien ook niet. Sommige mensen zeggen dat je kunt zijn paranormaal begaafd zonder gevoelig te zijn, maar ik heb daar mijn twijfels over.

Ik kan gevoelens van andere mensen soms zo sterk en precies voelen (vooral bij mensen die dichtbij me staan, figuurlijk), dat ik vaak geen onderscheid kan maken tussen 'mijn en dijn'. Dit is vooral bij stress erg lastig. Ik voel me daardoor veel vaker gestrest dan ik eigenlijk ben. Ik raak gevoelens van anderen ook niet snel kwijt, wat erg vermoeiend is. Ik gebruik soms de volgende beeldspraak voor verschillende mensen: de meeste mensen hebben grof zand of kiezels in zich. Er is behoorlijke wind nodig om ze van hun plek te krijgen. En als het weer stopt met waaien, valt het ook snel weer naar beneden. Ik (en jij en velen met ons) hebben een soort fijn stof. Bij het minste of geringste zuchtje wind begint het al te dwarrelen. En na een flinke storm duurt het ontzettend lang voordat het stof is gaan liggen en we weer helder kunnen zien, denken en voelen. Het voordeel is dat je alles veel intenser beleeft. Het nadeel is dat je alles veel intenser beleeft.

Dit alles zorgt ervoor dat ik een weinig actief sociaal leven heb en dat ik hard mijn best moet doen niet te gaan vermijden. Terwijl ik wel een grote behoefte heb aan leuke dingen doen en contact hebben met mensen. Ik moet voor mijn gevoel continu een afweging maken tussen plezier hebben en rekening houden met mijn gevoeligheid. Dat nee zeggen tegen jezelf en het stom vinden geen energie te hebben, bracht dan ook een glimlach van herkenning op mijn gezicht. (Wel een beetje een weemoedige glimlach => (bij benadering).)

Soms heb ik het gevoel dat mijn borst-/buikstreek (volgens veel 'experts' de plek waarmee je stemmingen oppikt) één groot open gat is, waar maar van alles naar binnen kan vliegen. Het zou leuk zijn als ik je nu een manier ging vertellen waarop je je kunt afsluiten voor dit soort zaken, maar helaas, ik heb het zelf ook nog niet ontdekt. Als jij inmiddels zelf waardevolle inzichten hebt opgedaan, hoor ik ze graag!

[LaFilleDanse]

Sorry dat ik weinig reageer, ik heb weinig tijd, maar ik wil toch even laten weten dat ik de reacties zeker lees en waardeer!

Esther, wat een mooie beschrijving, het lijkt alsof het voor jou heel natuurlijk gaat, maar ik vind het echt knap van je

Mosley, goed dat je zo'n systeem hebt voor jezelf. Ik schrijf het alleen op als ik het echt druk heb, maar ik houd vreemd genoeg wel van een beetje chaos in mijn hoofd. Chaos in gevoels daarentegen is lastiger voor mij.

Argh, ook beankt voor je reactie, toch altijd fijn als er meer mensen in het zelfde schuitje zitten Ik ben het wel eens met je schaalverdeling, vandaar dat ik me ook niet echt meer bezig houdt met wat ik nou precies ben.
Je weemoedige glimlach deed me wel even lachen! Ik herken het ook wel als ik op mezelf terugkijk als ik weer eens moe ben (waarom moest ik nou zo nodig weg? oja, ik vind het te leuk, alwéér -> )
Ik zou wel uitkijken met vermijden. Ik kan het me wel voorstellen, als het snel te heftig wordt. Ikzelf haal vaak ook juist veel energie uit sociale contacten en leuke dingen doen, jij waarschijnlijk ook, dus misschien helpt het als je je dat goed realiseert en dit ook gebruikt. Natuurlijk moet er wel een balans in zijn.. en dat is ontzettend lastig! Dat gaat de laatste tijd wel wat beter bij mij, noem het een kwestie van oefenen Soms voel je je erna goed, soms niet, maar als ik moe ben denk ik meestal 'dan ben ik maar moe, ik heb ten minste een leuke avond gehad'. En daarbij heb je toch weer je grenzen iets beter leren kennen. (:

Dat gevoel dat je te open staat herken ik ook ja, net alsof je een verzamelbak bent waar iedereen zijn lasten in dumpt en jij staat erbij en je kijkt ernaar. Ik heb het zelf ook duidelijk meer als ik al moe ben (beetje vicieuze cirkel). Ik weet nog steeds niet hoe ik er mee om kan gaan. Ik heb gemerkt dat aarden wel werkt, maar alleen tijdens het aarden zelf, als ik er niet meer mee bezig ben komt het zo weer terug. Daarnaast visualiseer ik af en toe een bel om me heen, die de gevoelens van anderen tegenhouden. Dat werkt een klein beetje, maar daar moet ik ook constant aan blijven denken, dus is ook niet ideaal.
Laatst heb ik een meegedaan aan een lachmeditatie en dat was wel heel bijzonder! Geen idee of het helpt tegen overprikkeling, maar het was al een bijzondere ervaring op zich. Je lacht 5 minuten en vervolgens zit je 5 minuten stil. Hiermee kom je ook weer echt tot jezelf. Echt een aanrader!

[Argh]

Ik zou wel uitkijken met vermijden. Ik kan het me wel voorstellen, als het snel te heftig wordt. Ikzelf haal vaak ook juist veel energie uit sociale contacten en leuke dingen doen, jij waarschijnlijk ook, dus misschien helpt het als je je dat goed realiseert en dit ook gebruikt. Natuurlijk moet er wel een balans in zijn.. en dat is ontzettend lastig!

Ik kijk ook zeker uit met vermijden. Ik weet dat ik die neiging heb, maar ik weet ook hoe ontzettend ongelukkig ik word (zelfs een beetje in de war raak, op één of andere manier) als ik te lang weinig contact met anderen mensen heb. Dus ik schop mezelf regelmatig het huis uit. Dat balans zoeken vind ik inderdaad lastig. Ik ben een soort alcoholist met sociale contacten. Als ik er begin, vind ik het zo plezierig dat ik mijn grenzen negeer. Stoppen met iets dat leuk is, is nu eenmaal moeilijk. Ook al weet ik dat ik me de dag erna niet goed zal voelen. Een sociale kater hou ik eraan over.

Dat gevoel dat je te open staat herken ik ook ja, net alsof je een verzamelbak bent waar iedereen zijn lasten in dumpt en jij staat erbij en je kijkt ernaar. Ik heb het zelf ook duidelijk meer als ik al moe ben (beetje vicieuze cirkel). Ik weet nog steeds niet hoe ik er mee om kan gaan.

Ik begin er inmiddels van overtuigd te raken dat er geen manier is om je af te sluiten. Volgens het boek over het ontwikkelen van paranormale gaven, is heldervoelendheid van alle gaven het moeilijkst om af te sluiten. Je kunt er denk ik hooguit rekening mee houden (maar dat doe je al). En bedenken dat het ook positieve kanten heeft (en dat doe je volgens mij ook al (je lijkt me een positief ingesteld iemand (voor zover ik dat kan beoordelen adhv forumberichten ))).

Ik heb gemerkt dat aarden wel werkt, maar alleen tijdens het aarden zelf, als ik er niet meer mee bezig ben komt het zo weer terug. Daarnaast visualiseer ik af en toe een bel om me heen, die de gevoelens van anderen tegenhouden. Dat werkt een klein beetje, maar daar moet ik ook constant aan blijven denken, dus is ook niet ideaal.

Ik ben blij dat je dit hebt geschreven. Want ook dit herken ik heel sterk. Inderdaad fijn te weten dat je niet in je eentje in een schuitje zit. Volgens mij helpen dat soort dingen ook vooral als je echt gelooft dat ze werken. Of als het natuurlijk voor je voelt. En dat doet het voor mij in elk geval niet.

Chaos in gevoels daarentegen is lastiger voor mij.

Ik heb dit tot heel kort geleden ook zo ervaren. Maar ik begin in te zien dat er geen chaos in gevoel kan bestaan. We kunnen het als chaos ervaren, als we het met ons denken, met onze bewuste geest proberen te analyseren of proberen te veranderen. Als we sommige gevoelens bestempelen als gewenst en andere niet. Maar ons denken, onze bewuste geest (wat we 'ik' noemen) heeft eigenlijk geen zeggenschap over ons gevoel. Ons gevoel is, naar mijn mening, een vorm van communicatie van onze onbewuste (en veel wijzere) geest naar onze bewuste geest. Onze bewuste geest zou denk ik, alleen maar moeten luisteren naar het gevoel, omdat het ons belangrijke informatie geeft. Dit gevoel negeren, analyseren, of niet accepteren is eigenlijk tegen jezelf vechten. En dat kost een hoop energie en doet een een hoop stof opwaaien. (Ik heb hier ook een stukje over geschreven op mijn weblog (zie onder (ik verdien er geen geld mee )) mocht iemand daarin geïnteresseerd zijn.)

[LaFilleDanse]

...

Ik kijk ook zeker uit met vermijden. Ik weet dat ik die neiging heb, maar ik weet ook hoe ontzettend ongelukkig ik word (zelfs een beetje in de war raak, op één of andere manier) als ik te lang weinig contact met anderen mensen heb. Dus ik schop mezelf regelmatig het huis uit. Dat balans zoeken vind ik inderdaad lastig. Ik ben een soort alcoholist met sociale contacten. Als ik er begin, vind ik het zo plezierig dat ik mijn grenzen negeer. Stoppen met iets dat leuk is, is nu eenmaal moeilijk. Ook al weet ik dat ik me de dag erna niet goed zal voelen. Een sociale kater hou ik eraan over.

Wederom heel herkenbaar, zowel het raar voelen (ik voel me dan een soort afgevlakt, onverschillig) als het blijven doorgaan als je eenmaal begonnen bent Mooie term, sociale kater, dekt de lading goed

Ik begin er inmiddels van overtuigd te raken dat er geen manier is om je af te sluiten. Volgens het boek over het ontwikkelen van paranormale gaven, is heldervoelendheid van alle gaven het moeilijkst om af te sluiten. Je kunt er denk ik hooguit rekening mee houden (maar dat doe je al). En bedenken dat het ook positieve kanten heeft (en dat doe je volgens mij ook al (je lijkt me een positief ingesteld iemand (voor zover ik dat kan beoordelen adhv forumberichten ))).

Ik denk dat het wel kan, estheeer heeft hierboven ook iets beschreven. Misschien niet volledig afsluiten, maar wel afschermen en emoties van anderen van je af kunnen laten glijden. Een goede vriend van mij heeft het zichzelf ook aan geleerd en dat komt overeen met wat esther schreef. Hij zet er een schermpje tussen en stuurt het terug naar de ander. Zelf had ik laatst ook dat ik de hele week lasten van iemand mee kreeg, toen ik eenmaal wist van wie dat was verdween het ook vrij snel, terwijl zijn probleem er nog wel is. Dus doordat ik wist van wie het was, had ik mezelf toch meer afgesloten. (maar ik ben dan inderdaad ook een positief iemand )

Volgens mij helpen dat soort dingen ook vooral als je echt gelooft dat ze werken. Of als het natuurlijk voor je voelt. En dat doet het voor mij in elk geval niet.

Dat zou kunnen, voor mij voelt het ene wel natuurlijker dan de ander, maar echt natuurlijk, nee

Chaos in gevoels daarentegen is lastiger voor mij.

Ik heb dit tot heel kort geleden ook zo ervaren. Maar ik begin in te zien dat er geen chaos in gevoel kan bestaan. We kunnen het als chaos ervaren, als we het met ons denken, met onze bewuste geest proberen te analyseren of proberen te veranderen. Als we sommige gevoelens bestempelen als gewenst en andere niet. Maar ons denken, onze bewuste geest (wat we 'ik' noemen) heeft eigenlijk geen zeggenschap over ons gevoel. Ons gevoel is, naar mijn mening, een vorm van communicatie van onze onbewuste (en veel wijzere) geest naar onze bewuste geest. Onze bewuste geest zou denk ik, alleen maar moeten luisteren naar het gevoel, omdat het ons belangrijke informatie geeft. Dit gevoel negeren, analyseren, of niet accepteren is eigenlijk tegen jezelf vechten. En dat kost een hoop energie en doet een een hoop stof opwaaien. (Ik heb hier ook een stukje over geschreven op mijn weblog (zie onder (ik verdien er geen geld mee )) mocht iemand daarin geïnteresseerd zijn.)

Dit is nog stof tot nadenken Ik weet nooit zo goed wat ik van het onbewuste vind.. en een bewuste geest kan toch ook bewust zijn van gevoelens? En wat maakt het gevoel de wijzere geest? Ik denk niet dat je voor 1 helemaal kan kiezen, er moet een balans in zijn.
Maar goed, naar wat eigenlijk je punt is, in de meeste gevallen klopt wat je zegt volgens mij wel. Gevoel kan als tegenstrijdig, onlogisch en daarmee chaotisch worden ervaren, dat is vanuit de rationaliteit, dat ben ik met je eens. Maar er zijn volgens mij uitzonderingen daarop, het gevoel kan zelf chaotisch voelen en dat is dan gewoon geen prettig gevoel. De situatie uit de openingspost is voor mij er een voorbeeld van. Op dat moment voelde het alsof er in mij heel veel emoties van heel veel mensen tegelijk in mij zaten te vechten om een beetje aandacht. Dat voelde echt chaotisch en dat wil ik nooit meer