[Verhaal] Het pestcomplot (Tijdelijke titel)

Voor alles wat niet direct met hooggevoeligheid te maken heeft.
Shadowmere
Lid
Berichten: 10
Lid geworden op: Ma 04 Mar 2013, 18:54
Locatie: Zeeland

[Verhaal] Het pestcomplot (Tijdelijke titel)

Ongelezen berichtdoor Shadowmere » Za 06 Apr 2013, 15:44

Welkom bij mijn verhaal, met de tijdelijke titel ''Het pestcomplot''
Ik ben blij dat je de moeite neemt om hier een kijkje te nemen.
Zelf heb ik al jaren een passie voor schrijven. Ik doe het niet heel vaak, maar af en toe probeer ik het en kan ik er gewoon niet mee stoppen. Daarom zou het natuurlijk leuk zijn om een verhaal daarvan hier neer te zetten, zodat anderen er ook van kunnen genieten.

Sven, een twaalfjarige hooggevoelige jongen, wordt al jaren gepest op zijn school. De pestkoppen behandelen hem en de andere slachtoffers als slaven, en de school trekt zich er niets van aan. Zou er met zijn hooggevoeligheid een manier te bedenken zijn om de pestkoppen uit te schakelen?


‘Doorlopen!’ werd er tegen Sven geschreeuwd. Hij kreeg een klap op zijn rug en viel hard op zijn knieën, waarna hij tegen de grond zakte.
Vanbinnen schreeuwde hij het uit van pijn, maar vanbuiten was er niks te horen. Heel zijn lichaam prikte en irriteerde, maar hij stond nog steeds niet op om verder te lopen.
Het was die fantasie. De fantasie die in hem opkwam toen hij door een pestkop gecommandeerd werd om zijn zware rugzak te dragen. Het was een schitterende fantasie, eentje die hij nog nooit had verzonnen. Voor zich had hij een lang leeg grasveld gezien, waar geen einde aan leek te komen. Sven verlangde om bij die plek te zijn, maar hij wist niet of het echt bestond of waar het lag. Toen hij net wat meer erover wilde fantaseren, trok de pestkop hem op en gaf een schop tegen zijn achterwerk. Schreeuwend liep hij verder, de rugzak nog steeds dragend.
‘Ik kan het niet meer aan. Laat het stoppen,’ zei hij zuchtend, met de neiging om weer onderuit te gaan.
‘Je zal wel moeten. Als je niet doorgaat, laat ik Jerry wel met je afrekenen,’ bulderde de pestkop. Hij had geen naam. Althans, dat dacht Sven. Hij wist wel wie Jerry was. Het was een smerige meeloper van de pestkop, waar hij al vaker oog in oog mee had gestaan. Vervelende mensen die niet naar de pestkop luisterden, werden naar Jerry gestuurd en daar een gruwelijke marteling laten ondergaan. Sven moest er niet aan denken om hem weer eens een bezoekje te brengen. De vorige keer was het echt een hel, en het was tevens ook de eerste keer. Jerry had een mes uit zijn broekzak gehaald en Sven vastgebonden. Toen hij dat gedaan had, sneed hij met zijn mes een grote snee in zijn been. Het deed verschrikkelijk pijn, en het duurde ook verschrikkelijk lang. Een tweede keer was dus geen optie.


Sven liep dus maar weer verder, kreunend van de pijn in zijn benen. De pestkop en zijn meelopers leken wel slavendrijvers. Er werden meerdere kinderen gepest, en als slaaf in dienst genomen. Hij was er één van.
Misschien kon hij nog maar even een klein stukje van de fantasie terughalen. Nog geen één klein stukje. Dat zou hem nog een fijn gevoel kunnen geven, in de hel waar hij zich nu in bevond. School was allang afgelopen, en hij zou eigenlijk al thuis moeten zijn. Wat een straf zou hij krijgen, alleen maar door de stomme pestkoppen. En nee, de school waar hij op zat deed niks aan het probleem. De directeur vertikte het om er ook maar over na te denken en de leraren deden ook net alsof het niets was. Was er maar een manier om de pesters uit te schakelen, en volledige vrede over de school te laten krijgen. Misschien moesten alle slachtoffers maar in opstand komen, en een rebellie starten tegen de pestbende. Dat zou ze leren. Maar er moesten ook andere manieren zijn, zoals het in zijn eentje een geheimzinnig complot bedenken met een list om ze uit te schakelen. Het was allemaal zo vergezocht. Er waren geen manieren om het te laten stoppen, en er was geen toekomst voor de zogenaamde slaven. Dan maar weer verder werken, en de stukjes vreugde uit de fantasieën halen. Natuurlijk kwam er later ook altijd een moment waarbij het gepest van de dag stopte en de slachtoffers naar huisgelaten werden. Maar dat duurde zo lang dat het niet lukte om voor het donker nog thuis te zijn, of voor het etenstijd.

Terug naar “100% off topic”

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 2 gasten